1. Home
  2. Zwangerschap
  3. Vruchtbaarheidsproblemen en hulp van het team specialisten
  4. Ervaring: Zwanger na hormoonbehandeling en inseminatie
Ervaring

Zwanger na hormoonbehandeling en inseminatie

Maartje en Frank zijn getrouwd. Ze hebben samen een zoontje Daan (2,5 jaar) en ze verwachten hun tweede kind. Zwanger worden was bij hen geen vanzelfsprekendheid. Daarom kregen ze hulp van het fertiliteitsteam van Maasziekenhuis Pantein.

Waarom gingen jullie naar de fertiliteitspoli van ons ziekenhuis?

Na een jaar ‘proberen’ waren we nog niet zwanger. Onze huisarts stuurde ons daarom door naar het ziekenhuis voor een vruchtbaarheidsbehandeling. We kozen expres voor het Maasziekenhuis. Voor ons is dat lekker dichtbij, maar het is ook een wat kleiner ziekenhuis. Dat betekent een vast team specialisten met veel persoonlijk contact.

Welke onderzoeken en/of behandeling(en) hebben jullie gehad?

Het team wilde eerst kijken of er een duidelijk probleem was. Om te zien of mijn eileiders goed toegankelijk zijn, werd een röntgenfoto gemaakt met contrastvloeistof. Ook is de kwaliteit van het zaad onderzocht. En met echo’s werd mijn menstruatiecyclus in beeld gebracht. Verder zijn de hormonen in het bloed onderzocht. Uit de onderzoeken bleek niet echt een probleem. Wel werd duidelijk dat mijn cyclus onregelmatig is. Daardoor is het minder duidelijk wanneer ik een eisprong heb.

Om hier meer regelmaat in te krijgen zijn we met een hormoonbehandeling begonnen. Ook kreeg ik echo’s om de groei van de eicellen te volgen. Zo kon de gynaecoloog ook zien wat het goede moment was voor de inseminatie (IUI). Ik had veel last van bijwerkingen van de hormoontabletten. In overleg stapten we over op spuiten in de buik. Ook kreeg ik medicijnen om de eicel op een bepaald moment te laten springen. Daarna bracht het fertiliteitsteam de zaadcellen in. Vanaf toen was het afwachten of ik zwanger werd.

Hoe lang duurde het voor je zwanger was?

Na de doorverwijzing ben ik 2,5 jaar onder behandeling geweest voor ik zwanger werd van Daan. Helaas heb ik ook twee keer een miskraam gehad. Bij ons tweede kind duurde het ongeveer 2 jaar. In die periode had ik ook een miskraam.

Hoe ervaarden jullie de behandeling(en)?

Zwanger worden wordt in één keer een medisch verhaal. Dat is best lastig, maar we wilden heel graag een gezin en daar hadden we alles voor over. Het fertiliteitsteam hielp ons heel goed. Ze zijn professioneel en inlevend en voelen echt met je mee. En over alles konden we praten, dat is heel fijn.

Wat vond je zwaarder, de ‘technische’ of de gevoelskant?

De gevoelskant vond ik het zwaarst. De behandelingen zijn een beetje vervelend, maar dat was nodig om ons doel te halen. Daar kun je je op voorbereiden. De hormoonbehandeling maakte mijn emoties sterker. Teleurstelling, verdriet en boosheid voelde ik daardoor extra heftig, dat was niet altijd terecht. Soms was ik het vertrouwen in mijn lichaam kwijt. Gelukkig hadden we heel veel steun aan elkaar.


We hebben open met familie en vrienden gepraat over onze kinderwens en het pad dat we ingingen. Dat zorgde voor veel begrip. Maar echt voelen wat je meemaakt, kunnen alleen mensen die het zelf ook hebben ervaren. Pas na de echo in de 20e week hadden we voldoende vertrouwen om blij te zijn met de zwangerschap.

Beleefden jullie het op een verschillende manier?

Natuurlijk zit er verschil in beleving tussen man en vrouw. De vrouw krijgt alle behandelingen en maakt de emoties heftiger mee. Als man moet je daar begrip voor kunnen hebben. Je ziet soms dat zo’n traject de partners uiteendrijft. Gelukkig maakten wij het heel erg samen mee én we deelden alles met elkaar. Het maakte onze relatie alleen maar sterker.

NB Om privacyredenen gebruiken we de fictieve namen Maartje, Frank en Daan