“Als ik terugdenk aan hoe we begonnen zijn…,” mijmert Len de Bruin, “…met zes deelnemers in de huiskamer op afdeling B3 zonder kasten om iets op te bergen.” Nu 10 jaar later is de creatieve workshop voor patiënten die in Pantein Maasziekenhuis worden behandeld tegen kanker uitgegroeid tot een hechte club die bijna wekelijks bij elkaar komt. Vrijwilligers Len de Bruin en Marij de Best blikken terug op 10 jaar lief en leed en heel veel creativiteit en verbinding.
“Ik ben met deze workshop begonnen, omdat ik merkte dat er behoefte was aan afleiding tussen de chemokuren door en tegen de verveling thuis. Als je met iets bezig bent, vergeet je de tijd,” vertelt Len over het ontstaan van de workshop. “Het was pionieren in het begin. We hadden nog geen eigen ruimte en weinig materialen om mee te starten. Met financiële bijdragen van Roparun en later de Vrienden van het Maasziekenhuis konden we nieuwe materialen kopen en steeds meer verschillende technieken aanbieden. Na een paar weken heb ik Marij gevraagd of ze deze workshop samen met mij wilde organiseren.”
Marij was meteen enthousiast en in de loop van de tijd zijn Renée Nijtmans, Ineke Bouwmans en Marie-José Dousi erbij gekomen. Nu vormen zij met ’n vijven een hecht team dat met hart en ziel deze workshop organiseert.
Al gauw blijkt de combinatie van samen creatief bezig zijn, plezier maken en herkenning vinden, een succesrecept te zijn. Want één ding hebben de deelnemers met elkaar gemeen: ze worden allemaal in Pantein Maasziekenhuis behandeld tegen kanker. “Tijdens de workshops wordt er veel gekletst en gelachen, maar deelnemers vinden ook steun bij elkaar, bijvoorbeeld bij een slechte uitslag, omdat ze allemaal weten wat het betekent om ziek te zijn. Ze hebben aan een half woord genoeg om elkaar te begrijpen. Dat is zo mooi om te zien. Dat ontroert elke keer weer,” vertelt Len.
Tijdens de workshop wordt er ook ijverig gewerkt. Soms kun je een speld horen vallen, zo stil is het dan. Deelnemers zijn nog wel eens verbaasd over hun eigen creatieve talent. In sommige huizen hangt nu een eigen schilderij aan de muur te pronken. “Dat is toch prachtig! Regelmatig zien we de creativiteit in deelnemers helemaal opbloeien en gaan ze vol trots met hun creatie naar huis,” zegt Marij enthousiast.
Ook in coronatijd hielden de vrijwilligers de creativiteit stromend. “We konden niet bij elkaar komen, maar we vonden het wel belangrijk dat de deelnemers met elkaar in contact konden blijven. We hebben een app-groep opgericht en daarin deelden we elke week allerlei nieuwtjes. Van nieuwe knutseltechnieken tot recepten en gedichten,” vertelt Marij. Elke week kwamen de vrijwilligers bij elkaar en regelmatig hebben ze bij de deelnemers een tas met knutselmaterialen aan de deur gehangen. Zo konden de deelnemers toch creatief bezig blijven. Len: “Het was een bijzondere tijd, maar ons doel was bereikt: in verbinding blijven met elkaar en voelen dat je er niet alleen voor stond.”
“Wat de toekomst brengt, weten we natuurlijk niet. We hopen als we over 10 jaar weer terugkijken, dat we nog steeds samen op een creatieve manier mensen met elkaar kunnen verbinden. Het is zo belangrijk om te weten dat er meer mensen zijn die hetzelfde doormaken. Dat geeft zoveel steun en kracht om door te gaan. Dat is onze belangrijkste drijfveer om nog zeker 10 jaar door te gaan,“ sluiten Len en Marij tevreden af.
