Patiëntenfolder
Syndroom van Korsakov
Het syndroom van Korsakov is een aandoening die het geheugen aantast. Mensen met Korsakov hebben vaak moeite met het aanleren van nieuwe dingen en kunnen zich dingen van kortgeleden moeilijk herinneren.
Hoe ontstaat het syndroom van Korsakov?
Het syndroom van Korsakov is het gevolg van een beschadiging van de hersenen door een ernstig en langdurig tekort aan vitamine B1 (Thiamine). Vitamine B1 is belangrijk voor een goede werking van de hersenen. Een tekort aan vitamine B1 kan ontstaan bij mensen met een alcoholverslaving die daarnaast langere tijd slecht gegeten hebben.
Welke klachten kunnen er ontstaan?
Mensen met het syndroom van Korsakov kunnen last hebben van:
- Problemen met het onthouden van dingen die kort daarvoor gebeurd zijn.
- Problemen om gebeurtenissen in de juiste volgorde van tijd te plaatsen.
- Problemen met het houden overzicht en plannen van bijvoorbeeld afspraken.
- Het opvullen van gaten in het geheugen met verhalen die niet of maar voor een deel waar zijn (fantasieverhalen). Mensen met Korsakov denken zelf dat ze de waarheid vertellen.
- Moeite met het aanleren van nieuwe dingen.
- Veranderingen in het gedrag. Bijvoorbeeld onzekerheid, verminderd inlevingsvermogen, minder initiatief nemen of een veranderde stemming (somberheid of een korter lontje).
Behandeling
Als er sprake is van Korsakov, dan zijn de hersenen blijvend beschadigd. Hoe langer er een het tekort is aan vitamine B1, hoe ernstiger de schade aan het geheugen. Er is geen behandeling om Korsakov te genezen. Maar er zijn wel behandelingen die helpen om verdere achteruitgang van het geheugen te voorkomen:
- Gebruik van vitamine B1.
- Helemaal stoppen met het gebruik van alcohol.
- Goede voeding eten.
Hiermee kan het geheugen soms lange tijd stabiel blijven.
Leven met het syndroom van Korsakov
Het leven met het syndroom van Korsakov kan lastig zijn. Veel mensen met het syndroom van Korsakov zijn blijvend afhankelijk van begeleiding en zorg. Het is belangrijk dat u hulp krijgt van familie, vrienden en zorgverleners. Samen kunt u zoeken naar manieren om zo zelfstandig mogelijk te blijven.